WINKELTJE
Wij hebben hier een winkeltje ingericht op de manier zoals dat er vroeger uitzag. Je kon er (bijna) alles los kopen. Een pondje zus en een onsje zo; losse koffie, losse capucijners, netjes afgewogen in een papieren zakje. Ook werden de bestellingen vaak met de transportfiets door de winkelier of een bediende aan huis bezorgd. De bestelling werd opgeschreven in het kruideniersboekje. Betaald werd er eens in de week of zo; dan werd het boekje opgeteld.
De voorloper van de supermarkt maar dan veel gezelliger.
Bestelling
De kinderen werden wel eens snel even naar de winkel gestuurd om iets te halen wat vergeten was maar meestal werd een complete bestelling opgeschreven in het kruideniersboekje dat opgehaald werd door de kruidenier, waarna later in de week de boodschappen aan huis gebracht werden met de transportfiets.
Assortiment
Tegenwoordig onvoorstelbaar dat de voorraad in die dagen voldoende was voor heel veel dagelijkse behoeften, als we het assortiment vergelijken met de vele duizenden artikelen die heden ten dage in de winkels liggen.
Kruidenier
De winkel moest natuurlijk wel voldoende kruideniersartikelen in voorraad hebben. Bederfelijke waar was er niet, daarvoor waren andere speciale winkels zoals de bakker, slager voor vlees, een groenteboer en een zuivelwinkel. Er waren natuurlijk veel artikelen die een boer gewoon zelf ter beschikking had en waarvoor hij niet naar een winkel hoefde.
Aan huis ...
Boodschappen aan huis dat was een vanzelfsprekende service. Zonder dat had een kleine winkel geen bestaansrecht. Een boer ging alleen naar de stad voor de kerk en later naar de melkfabriek om melk af te leveren of de A.B.T.B. / “Landbouwloods” om kunstmest en voer te halen. Dat deed hij met paard en wagen. Zijn vrouw had bijna nooit gelegenheid om naar het dorp of de stad te lopen.
Mag het ietsje meer zijn
Hier een filmpje (overgenomen van school-TV) met een mooie voorstelling van een kruidenierswinkeltje in de jaren vijftig.
